برنامهٔ تورینگن

گروه هدف خود را در مراحل گذار ناپایدار بین مدرسه، آموزش حرفه‌ای و بازار کار می‌یابد و اغلب توسط اقدامات استاندارد موجود برای حمایت از اشتغال، تحت پوشش قرار نمی‌گیرد یا به طور کافی پوشش داده نمی‌شود؛ این شامل، به ویژه، جوانانی می‌شود که مستمری دریافت نمی‌کنند و به اصطلاح NEETs («نه در آموزش، نه در اشتغال و نه در آموزش حرفه‌ای») نامیده می‌شوند.

ویژگی‌های بارز آن شامل فقدان پیوندهای نهادی، تجربیات منفی گذشته با ساختارهای حمایتی و خطر بالای گرفتار شدن دائمی در وضعیت بلاتکلیفی است. این پروژه به شکاف ساختاری در حمایت بین مدرسه و ابزارهای سیاست‌گذاری رسمی بازار کار می‌پردازد و نقش فعال‌سازی و پل‌زنی پیشگیرانه را ایفا می‌کند.

هدف این است که در مراحل اولیه به جوانان دست یابیم، وضعیت آنها را تثبیت کنیم و به تدریج آنها را به سمت کارآموزی، کار یا برنامه‌های حمایتی بیشتر هدایت کنیم. «طرح A» جایگزین ابزارهای استاندارد نمی‌شود، بلکه شرایط لازم برای اثربخشی آنها را فراهم می‌کند.